hy    |   fr

Զուգաւորութիւն (ութեան)

s.

conjunction, union;
coition, embrace;
parity, equality;
the equinox;
relation, connexion;
union, match, marriage;
երջանիկ — դարնայնոյ ընդ աշնան, happy union of spring and autumn.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif զուգաւորութիւն զուգաւորութիւնք
accusatif զուգաւորութիւն զուգաւորութիւնս
génitif զուգաւորութեան զուգաւորութեանց
locatif զուգաւորութեան զուգաւորութիւնս
datif զուգաւորութեան զուգաւորութեանց
ablatif զուգաւորութենէ զուգաւորութեանց
instrumental զուգաւորութեամբ զուգաւորութեամբք